Bron: http://www.sochicken.nl/leven/_beter_ongelukkig_dan_in_de_sleur.html

Beter Ongelukkig dan in de Sleur

Voel je je liever ongelukkig, of zit je liever in een sleur? Vergis jeniet. De sleur is erger is dan hij lijkt, omdat het alle energie uit jeleven zuigt. Lees waarom je de sleur moet vermijden!
Het knagende "is dit het nou?"-gevoel

Een groeiend gevoel van ontevredenheid, een gevoel van leegte. Somsblijkt het leven niet zo mooi uit te pakken als het zou kunnen zijn. Jevoelt je in principe prima, je bent niet ziek, hebt geen schulden enhebt lieve mensen om je heen. Toch voel je je niet echt gelukkig. Hetleven is goed, maar het sprankelt niet. Je mist iets, maar je kunt nietecht ontdekken wat.

Als je je herkent in het bovenstaande stukje dan ben jewaarschijnlijk in de sleur beland. Je bevindt je in een gebied tussenongelukkig en gelukkig. Er is niets mis maar toch klopt het niet. Jehebt niet het gevoel dat je leeft. Je hebt meer het gevoel dat jegewoon bestaat.
De sleur is een verraderlijke val

Je zou zeggen dat iemand die zich leeg voelt van binnen direct inactie komt. Als je gelukkig wilt zijn dan onderneem je stappen om eeneinde te maken aan die verschrikkelijke sleur. Toch is vaak hettegendeel het geval.

Als je in de sleur belandt is er niet zoveel aan de hand. Je voeltje niet zo gelukkig als je je zou kunnen voelen, maar je voelt je ookniet ongelukkig. Juist deze vlakheid zorgt ervoor dat mensen vaak langin de sleur blijven hangen.

Het is te vergelijken met het volgende vreemde experiment. Wanneerje een kikker in heet water gooit springt hij er direct uit, zoals jezou verwachten. Wanneer je de kikker echter in koud water legt, en hetwater langzaam verhit, blijft de kikker zitten. Hij blijft net zo langzolang zitten tot hij bezwijkt.

Wat is hier opmerkelijk aan? In het tweede geval onderneemt dekikker geen actie. Alleen in het eerste geval blijft de kikker leven.

Nee, de sleur maakt je niet daadwerkelijk dood. Het kan je echterwel langzaam dood maken van binnen. Je hebt niet door dat je niet hetleven leeft dat je wilt, omdat het zo langzaam gaat. Zo kan het zijndat je lang blijft doorgaan, dag in dag uit, zonder dat je actieonderneemt.
Dan kun je beter diep ongelukkig zijn

Wanneer je je echt diep ongelukkig voelt onderneem je actie. Jij ofde mensen in je omgeving zorgen ervoor dat er iets gebeurt waardoor jeje beter gaat voelen. Misschien moet je in behandeling, misschien moetje gewoon veel huilen en praten.

Je neemt de situatie serieus als je echt niet gelukkig bent. Wiehet echt niet naar zijn zin heeft op het werk gaat op zoek naar eenandere baan. Als je je werk niet leuk vind, maar wel dragelijk, blijfje er echter veel langer plakken.

Als je je echt niet gelukkig voelt dan ben je de kikker die in hethete water wordt gegooid. Je neemt een sprong om te ontkomen aan dezesituatie. Je beexefndigt je relatie, je neemt ontslag, je verhuist, jemaakt het goed of je gaat het verwerken. Je neemt grote stappen naarherstel.

Maar als je in de sleur zit blijf je eindeloos door gaan, omdat jezelf niet door hebt hoe je er echt voor staat. Het water wordt langzaamheter en jij hebt het niet door.
De sleur maakt je leeg van binnen

Wanneer je merkt dat je in de sleur terecht komt, en je het leveneigenlijk niet leuk meer vindt, is het tijd om snel in te grijpen. Zorgdat je niet blijft hangen in een leven waar je ongelukkig van wordt. Desleur maakt je langzaam leeg en lusteloos van binnen.

De sleur kan jaren voortduren waardoor je je een groot deel van jeleven onvervuld voelt. Dat maakt de sleur veel erger dan een periodevan ongeluk. Wees dus niet zo dom als de tweede kikker. Bescherm jezelftegen de sleur. Spring uit het water zodra het te warm wordt onder jeflippers.

<!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–>

Daar ging hij dan, mijn dappere eend, helemaal naar Belgixeb. Weliswaarnet over de grens maar tochx85x85

Na een hele tijd alleen opgesloten te hebben gezeten op dekinderboerderij, want er werd beweerd dat hij mensen aanviel, hadden we daneindelijk een veel beter thuis voor hem gevonden.

De vrouw die hem wel wilde hebben, mailde al dat er ganzenen andere eenden waren, helaas niet van zijn soort. Maar Alfred is toch wel eenbeetje een einzelgxe4nger dus dat was vast geen probleem, schreef ik haar.

Op woensdag 21 januari gingen we dus met hem op pad. Alssnel ging hij maar een beetje slapen in de auto en na een zeer voorspoedigereis van 2 uur (net over de grens bijValkenswaard) kwamen we aan bij zijn nieuwe thuis.

Een schitterende grote achtertuin, nou ja je kunt het geentuin meer noemen, wat een ruimtex85.met een hele grote vijver.

Alfred liep het net gegooide brood zo voorbij richting wateren na enige aarzeling (de ganzen keken toe) dook hij er inx85.Eindelijk kon hijweer een beetje schoon worden want het arme beest was verschrikkelijk vervuildin dat hok op de boerderij, zonder een waterbak waar hij in kon.

Na een tijdje kwam hij het water weer uit, keek rond enbesloot dat hij akkoord ging met het nieuwe plekje. Na een kop koffie zijn wenog even afscheid gaan nemen van hem.

Al die tijd waren de bewoners van het huis bij hem in debuurt geweest maar hij heeft geen enkele keer x91aangevallenx92 en ik heb x96 nu natwee dagen x96 gehoord dat hij helemaal niet x91aanvallerig isx92 (wat wij natuurlijkallang wisten)x85.

Enfin nadat ik die beetje zielige omstandigheden had gezienwaaronder hij werd opgesloten ben ik opgelucht dat hij weg is op die boerderij,hij was duidelijk niet welkom en dan weet men geen raad meer met zox92n dier enzit het daar maar.

Ik ben blij dat hij nu zo goed terecht gekomen is.

&amp;amp;amp;amp;lt;!– /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:&amp;amp;amp;amp;quot;&amp;amp;amp;amp;quot;; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:&amp;amp;amp;amp;quot;Times New Roman&amp;amp;amp;amp;quot;; mso-fareast-font-family:&amp;amp;amp;amp;quot;Times New Roman&amp;amp;amp;amp;quot;;}@page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;}div.Section1 {page:Section1;}–&amp;amp;amp;amp;gt;

Een vreemd mechanisme

Hoewel ik deze week niet enkel kommer en kwel hebmeegemaakt, hebben de gebeurtenissen van de afgelopen week me wel aan hetdenken gezet over de werking van de menselijke geest.

Omdat ik zelf ook een mens ben, maak ik dus dezelfde foutenals vele met mij en eentje vond ik toch wel opmerkelijk en ik was er bijna meedoorgegaan. Deze fout blijkt ook bij andere beroepsgroepen voor te komen, zodraer een gevoel bij komt kijken.

Toen ik donderdag bij een dierenarts kwam solliciteren en ikhet salaris ter sprake bracht, meldde deze dierenarts dat zij zich netjes aande CAO zou houden, maar dat dit wel inhield dat ik twee jaar lang onder hetminimumloon zou blijven zitten. Ze praatte er eigenlijk zelf meteen al overheendoordat ze begon over hoe mooi het beroep wel niet was en dat we er tochallemaal zaten voor de dieren. En ik zat braaf te knikken, want je houdt vandieren en wilt niet voor geldwolf aangezien worden. Eigenlijk zou je het werkvoor niets willen doen, maak je jezelf wijs, alleen kan dat niet vanwege derekeningen die toch ergens van betaald moeten worden. Dus dan neem je maargenoegen met een fooi.

Eenmaal thuis, nadat ik aan collega’s vroeg hoe zij dit zagen, kreeg ikvan de meeste mensen eenzelfde reactie. Het was natuurlijk eigenlijk heelschandalig dat er zo slecht betaald werd voor een beroep dat toch op MBO-4niveau was, maarx85x85.het was zulk mooi werk dat het financixeble plaatje maar voorlief werd genomen. Er werd wat schichtig over gedaan, want over geld hoor jeniet te praten en je hoort al helemaal niet te zeggen dat je gewoon hard werkten dat je het verdomme een schande vindt dat er voor dat zware en ook ergverantwoordelijke werk zox92n lage beloning is. Waarom? Omdat je het werk graagdoet? Dat betekent dus automatisch dat je er dan slecht voor betaald magworden? Is het niet het hoogste goed om juist dat werk te vinden wat je leukvindt en er nog een leuk salaris aan over te houden? Het hoeven geen tonnen perjaar te zijn, maar wel een blijk van waardering voor het werk en alles wat daarbij komt kijken.

Ik was echt even de weg kwijt en probeerde voor mezelf tebepalen hoe het kwam dat ik zo kwaad werd van die reacties die allesbagatelliseerden. Waarom werden mijn protesten weggewuifd door collegax92s?Waarom accepteren mensen soms dingen die zo overduidelijk niet goed voor henzijn? Wat was toch het mechanisme hierachter?

Niet lang geleden was de organisatie die voor het CAO zorgdezo trots dat die er gekomen was, omdat er voor die tijd helemaal geen CAObestond voor dierenartsassistenten en er was ook geen sprake van eenpensioenregeling. Dit kon voortduren omdat niemand er eigenlijk wat van durfdete zeggen, want een ware dierenvriendx85x85enfin vul zelf maar in wat mensen kunnenverzinnen om elkaar en zichzelf de mond te snoeren.

Na een tijdje kwam ik tot de conclusie dat die CAO een heelongunstig geheel is, maar ik heb zo het gevoel dat deze mensen hebben gevochten tegen die oh zo bekende bierkaai, dit maal vol met dierenartsen en vooroordelenover de combinatie dierenliefde en geld! En was deze CAO het hoogst haalbare?Dat zou heel goed kunnen, het meeste werk met dieren gebeurt opvrijwillige basis of wordt heel slecht betaald.

In beide gevallen moet ik melden: ik doe er niet aan mee, ikweiger om me te laten misbruiken omdat ik graag met dieren wil werken. Ikweiger een te laag salaris te accepteren nadat ik twee jaar hard heb zittenleren enkel omdat niemand durft te zeggen dat hij of zij toch ook gewoon eenleuk salaris wil verdienen, gerelateerd aan de zwaarte en deverantwoordelijkheid van het werk. En ik hoop dat met mij meer mensen tot hetbesef komen dat wat er nu gebeurt eigenlijk helemaal niet kan en dat zij hetook hardop durven uitspreken.. Maar zolang de meeste assistentes blijven zeggen: x93maar ik blijf het wel doen hoor, ondanks dat pest salaris, ik vind het zulkleuk werkx94 verandert er niets en kunnen de dierenartsen nog steeds hunassistentes zwaar onderbetalen voor werk dat zij met zoveel liefde en vooralook zoveel expertise leveren. Wat zonde van hun tijd, geld, kennis en boven alhun eigenwaardex85x85x85x85x85x85x85x85x85x85..

Even een positief geluid, iemand van de wergroep CAO dierenartsassistenten reageerde op een forum op mijn verhaal en zij wist mij te melden dat ze hopen op veel meer reacties van assistentes, ze hopen zelfs dat die massaal op zullen staan en meer salaris eisen. In 2010 zijn er nieuwe onderhandelingen en dan willen zij het er door drukken dat een assistente toch echt meer moet verdienen dan nu het geval is !!!

5 januari 2008, een taxateur staat op het afgesprokentijdstip op onze stoep. Hij is gestuurd door Taxatiebureau x91huppeldepupx92 (ikkan nog even geen namen noemen hangende een onderzoek) dat op hun beurt weeropdracht hebben gekregen van onze hypotheekverstrekker huppeldepup. Het huismoet getaxeerd worden, omdat zij ons een hypotheek willen verstrekken.

De man was kort binnen, keek wat rond, trok af en toe zijnwenkbrauwen even op en weigerde een kop koffie. Tja moet ik nou iedere keermijn vermogen om iemand te doorgronden gebruiken of niet? Ik besloot hem hetvoordeel van de twijfel te geven, hoewel mijn nekharen recht overeind stonden,ik kon het niet helpen, ik mocht die man direct niet.

Ik heb dit niet vaak maar als ik het heb is dit heelvervelend om mee te maken.

Twee pubervriendinnen hadden die nacht op de kamer van onzedochter geslapen en de dames hadden die kamer (en de badkamer) nog nietopgeruimd. Wij maakten ons geen zorgen, een professional kijkt hier dwarsdoorheen om de waarde van het huis te bepalen, dachten wij nog.

Maart 2008, een telefoontje van de hypotheekverstrekker,nadat wij geklaagd hebben dat het wel allemaal erg lang gaat duren voordat wijiets horen. x91Gelukkig is het toch geluktx92 weet de meneer aan de telefoon temelden, x91het was even kielekiele, maar we kunnen toch net aan de hypotheekverstrekken die u wilt, want de executiewaarde lag zo laag dat het bijna nietkonx92

Een verbaasde reactie van onze kant. x91Executiewaarde bijnate laag voor de gevraagde hypotheek?x92 en dat terwijl we onze WOZ waarde alweten van de gemeente en die ligt ver boven het bedrag dat wij aan hypotheekwilden afsluiten.

Goed, we besloten eerst het taxatierapport af te wachten.Per slot van rekening wisten we niet zeker wat de huizen om ons heel waardwaren en/of voor welk bedrag ze daadwerkelijk verkocht werden. Maar de WOZwaarde is wel een indicatie en toen ik even op de site van Radar.nl ging kijkenbleek dat de meeste banken de WOZ waarde aanhouden als executiewaarde.

Het taxatierapport arriveerde en dit waren de kale feiten:

Executiewaarde  152.000euro

Vrije Verkoopwaarde 172.000euro

Vervelend, het viel erg tegen. x85x85x85.we waren teleurgesteldmaar ja, het was getaxeerd, het was voldoende voor de nieuwe hypotheek dus welieten het er bij.

Totdat de buurman ons iets meldde, zelfde huis met het enigeverschil dat er bekleding op zijn trap zat en bij ons niet en dat zij een ietsuitgebreidere keuken hebben (wel net zo oud als die van ons). Die vertelde dathij het jaar voordat wij dit hadden laten doen, zijn huis had laten taxeren metde volgende bedragen:

Executiewaarde  198.000euro

Vrije Verkoopwaarde 220.000euro

Heex85x85.dat was nogal een verschil dus bellen. x91Nee het washeus wel goed, het was een goede taxateur, niets mis meex92 Maar wij wilden heter niet bij laten zitten. De WOZ waarde, zelfs als ons huis qua executiewaardeer onder zou liggen, zoals dat van de buren (198.000 euro) dan nog was die152.000 een giller natuurlijk.

Hoe kon dit nu?

We werden van het kastje naar de muur en met een kluitje inhet riet gestuurd. Tot we gingen dreigen dat we eens naar de gemeente zoudengaan omdat die WOZ waarde vergeleken bij onze executiewaarde natuurlijk welheel erg hoog was. Betaalden we dan niet gewoon al die jaren teveel belasting aande gemeente?

Hier schrok de hypotheekverstrekker van, neex85dat wasnatuurlijk wel raar dat verschil. Maar de volgende vraag was: Wat wilt uhiermee eigenlijk bereiken?x92 Toen ik hem vroeg wat er zou gebeuren als hij zijnwerk niet goed deed moest hij antwoorden dat hij dan natuurlijk op het matjegeroepen zou worden. Toen ik vroeg waarom hij dan niet ook vond dat dezetaxateur op zijn minst verteld moest worden dat hij een fout gemaakt had, moestde man van de hypotheek dat wel beamen. Hij zou die man benaderen en dan verderkijken.

Een week ging voorbij, nog een week en wij dus weer bellen.x93Nee, dat was geregeld en die taxateur had allang contact op moeten nemen metonsx94 en x93Anders moet u het maar eens proberenx94. x91Pardon? Wij hebben die foutniet gemaakt, jullie hebben die opdracht uit handen gegeven aan eenoverkoepelend taxatiebureau en die mensen daar hebben op hun beurt een taxateuropdracht gegeven. Dat betekent dat jullie opnieuw het taxatiebureau opdrachtgaan geven om die taxateur op zijn minst om een onderbouwing van zijn superlagetaxatie te vragenx92

En weer gingen er weken en vele telefoontjes aan vooraftotdat ik eindelijk de financiel directeur van de hypotheekverstrekker aan detelefoon had. Hij heeft geen kaas gegeten van taxaties (net als ik) maar schrokzich lam toen hij die verschillen hoorde. Hij zou direct het taxatiebureauactie laten ondernemen.

De oude taxateur x96 die inmiddels niet meer voor hen werkte x96werd gebeld maar hij weigerde om ons te bellen en zijn taxatie te onderbouwen. Want,zo zei hij, x91het was daar een puinhoop en de staat van onderhoud ookx92

Dus werd er een andere taxateur gevraagd,  maar deze nieuwe taxateur had gezien dat er 1huis in onze straat verkocht was voor  zox92n 14.000 euro minder dan het taxatie rapportvan onze buren aangafx85en vanuit die gegevens redeneerde hij dat x96 als het zox92npuinzooi zou zijn bij ons zoals de oude taxateur beweerde x96 ons huis duswaarschijnlijk nog minder waard zou zijn, te weten x91maar 10.000 euro meer danhet oorspronkelijke rapportx92 (dus 182.000 euro in plaats van 172.000 euro)conclusie van het x91onafhankelijke taxatiebureau: x91we hoeven niets te doenx92x85.

Wat die taxateur niet wist is dat DAT huis inderdaad inslechte staat van onderhoud was, nog geen dakkapellen aan de achterkant hadx85..en dit kan best wat geld (niet de hele kostprijs) schelen. We weten van wiehet huis was en ook dat het dus snel verkocht moest worden omdat de man hier inde wijk niet meer te handhaven was (pedofiel). Maar zelfs toen het dus snel vande hand moest was het dus wel mooi voor 36.500 meer verkocht dan dat onze oudetaxateur ons wilde doen geloven dat ons huis waard wasx85.????

En ineens was ik het zo ontzettend zat en heb ik gezegd datik nu hulp ging inroepen want dit kon zo niet meer.

We zijn gelukkig al eeuwen lid van de vereniging Eigen Huisen die heb ik dus gebeld. De man aan de telefoon zat te klapperen met zijnoren, ik kon het echt bijna horen J En morgen word ikgebeld door een financieel/juridisch adviseurx85x85en vanuit die positie kijken weverder.

Even wat bedragen voor de beeldvorming:

Taxatierapport buren januari 2007 zelfde huis, zelfde staat.

Executiewaarde 198.000 euro

Vrije Verkoopwaarde 220.000 euro

Taxatie ons huis januari 2008

Executiewaarde 152.000 euro

Vrije Verkoopwaarde 172.000 euro

De WOZ waarde van de gemeente Zaanstad 209.000 euro

Huis van de buurman die weg moest omdat hij hier niet meerkon wonenx85x85en zo snel mogelijk wegmoest:

Verkocht voor 206.500 ( geen dakkapellen achter, kozijnennog nooit geverfd in al die 18 jaar).

En ons huis (in betere staat, strak in de verf EN met tweegrote dakkapellen achter) zou maar 170.000 euro opbrengen. Je hoeft geen expertte zijn om te snappen dat dit niet klopt.

Wordt Vervolgd.

Het wordt wat rustiger in de tent gelukkig.

Vorige week donderdag mijn laatste toets van dit schooljaaren nu even geen huiswerk/uittreksels/leerstof meerx85.Maar er was weer een nieuwprobleem vorige week.

Voor Brian gaan er dingen veranderen, hij redde het niet (detalen) op de Havo en het advies was 94Doe eerst VMBO en kijk dan verder of hijterug komt naar de Havo (je verliest hiermee 1 jaar, maar met blijven zittenverlies je dat natuurlijk ook).

We konden twee scholen aangeven, eentje viel direct al af,de andere kon x96 tijdens een kennismakingsgesprek vorige week x96 niet beloven dathij ook daadwerkelijk kon komen. In geval van nood zou hij wel naar een andereschool kunnen. Ja, nogal wiedes, daar wil niemand heen dus uiteraard hebben dienog plek.

Ik heb duidelijk aangegeven dat als de school van onze keuzeniet door zou gaan, hij dan maar een jaar moest doubleren. (nog weer een anderekeuze maken zou niet lukken, dit jaar moesten er meer dan 100 leerlingen inZaanstad van 2 Havo naar 3 VMBO dus alles zat al vol. Behalve dus die eneschool die wij pertinent niet wilden. En met ons meer ouders, bedachten wij,want er was natuurlijk niet voor niets nog plek over op die school.

Dat doubleren is iets wat we overigens liever niet wildenomdat hij hierdoor sowieso een jaar zou verliezen en dan in de derde klasalsnog zou struikelen en naar 3 VMBO zou moeten, omdat nog steeds alle drie detalen op Havo niveau gedaan moesten worden en DAT ging nou juist niet. En danzou hij dus nog een jaar verliezen omdat je van 3 Havo alleen nog over kuntstappen naar 3 VMBOx85x85 Niet handig dus, er moest een manier gevonden worden omdoor die talen heen te komen. Engels en Nederlands hou je altijd maar Frans enlater ook Duits kun je op het MBO of HBO laten vallen.

Maar toch, alles liever dan naar die ene school die eensoort vergaarbak is van alles wat nergens anders geplaatst kan of wil worden. Nee,dat was beslist uitgesloten.

Gelukkig kwam vanmorgen het verlossende telefoontje. Dementor die van mijn overwegingen om dan maar te doubleren afwist en die het metmij eens was dat dit weliswaar de minst kwade was als je die twee opties, waser net als ik van overtuigd dat hij toch beter x91doorx92 kon in plaats vandoubleren met het gevaar van alsnog over moeten naar het VMBO. En gelukkig, hetwas gelukt!

Hij kan dus gewoon volgend jaar naar de derde klas VMBO opeen school die wij wel zien zitten en op die manier kan hij nu (in ieder gevalmet 1 vreemde taal minder en de andere 2 op een lager niveau) in ieder gevalgewoon doorx85.Wat hij hierna gaat doen weet niemand, dat kan dan overstappennaar de Havo zijn gevolgd door HBO of direct MBO en dan HBO als hij daar nogzin in heeft. Maar dat is nog ver weg, eerst deze weg maar eens volgen.

Een enerverend weekje. De paasdagen nog maar net achter de rug en ik kon gezellig aansluiten in de file (en die file begon dus al IN onze wijk). Daar had ik weinig zin in en  zodra zich de kans voordeed ben ik een andere kant op gereden en vervolgens weer naar huis.

Eenmaal thuis gemeld op de voicemail van de dierenarts dat ik dus even thuis zou afwachten hoe het verder zou gaan. Zeker ook omdat de ANWB gewoon aanraadde om thuis te blijven als je niet echt persxe9 de deur uit moest met de auto. Per slot van rekening ben ik stagiaire en zou de dierenarts het uitstekend moeten kunnen redden met zijn eigen assistente. Als dat niet zo is, dan is er iets mis……Dus mijn probleem is het niet, zo zie ik dat tegenwoordig.

Uiteindelijk bleken de files die ik op mijn pad zou hebben getroffen weer opgelost en rond kwart over tien was ik op mijn werk.

Daarna woensdag dus een kennismakingsgesprek (dacht ik) bij een andere kliniek. Daar bleek, toen de stagemap er bij werd gepakt, dat ze gewoon spijkers met koppen wilden slaan. Het was niet nodig om een dag mee te lopen om te zien of het klikte. Van beide kanten merkten we dat dit geen probleem zou zijn, het klikte eigenlijk meteen. In week 31 zou ik dus, mits ik dat wil, kunnen beginnen. Dit opent in ieder geval perspectieven en kan ik mijn plan uitvoeren. het plan dat ik in juni al stop bij mijn huidige stageplek om even een lange zomervakantie te hebben. Ik heb een stageverslag te schrijven en daar kan ik dan mooi mee aan de slag.

Vrijdag belde ik naar weer een andere kliniek, die ook in augustus een plek voor me had en deze dierenarts wilde wel graag dat ik een dag mee zou lopen. Ook prima, het geeft mij een kans om de sfeer te proeven zo’n hele dag en we kunnen meteen zien of het klikt of niet.

Die afspraak staat voor a.s. vrijdag een hele dag. Het wordt wel een drukke week, maandag en dinsdag werken, woensdag wordt het echt leren geblazen en donderdag een dag op school (met een toets en daarna weer theorie, theorie en nog eens theorie).
En dan vrijdag dus een dag meelopen bij die kliniek…….
Beetje druk en zulke weken wil ik echt niet meer al te vaak, geloof me. Dat is niets voor mij.

Kortom, door mijn sollicitatie ronde (lees: gewoon blindelings overal emails heensturen en mezelf aanbieden) heb ik nu waarschijnlijk dus de keuze tussen twee klinieken en deze keer kan ik me dus door mijn gevoel laten leiden.

Sinds ik vorige week vrijdag 15 mails stuurde aandierenartsen/klinieken met hierin het verzoek voor eensollicitatiegesprek, heb ik drie positieve reacties teruggekregen.

Bij de eerste kliniek zou ik afgelopen woensdag al komen kennismaken,maar er kwam een spoedgeval tussen en dat gaat uiteraard voor. Ik kanalleen maar hopen dat het voor de eigenaar en zijn/haar dier goedafgelopen is.
De afspraak is verzet naar volgende week.

Een andere kliniek meldde mij dat ik pas in februari ’09 terechtzou kunnen. Toch ging ik er wel in eerste instantie op in, je weetnamelijk niet of het met die andere kliniek wel klikt en ik wil nietmeteen alle schepen achter mij verbranden.

Toch heb ik geleerd om nu eindelijk eens naar mijn gevoel teluisteren, het gaat namelijk om mij en om mijn stage. Ik werduitgenodigd om een dag mee te draaien, een dag waarop ik al eenafspraak heb staan. ‘die kun je toch verzetten?’ zou je denken? Dat iswel zo maar dat doe ik dus al zo vaak en meestal tegen beter weten in.In de mail stond iets waardoor het door me heen schoot dat ik dus weeriets zou gaan doen waar ik niet achter stond. En dat alleen omdat ikdan geen nee durf te zeggen.

Kortom: ik heb dus gezegd dat ik die dag, ook al zou die hen hetbeste uitkomen, niet kan komen en dat we beter een andere dag af kunnenspreken. Meteen een goede manier om na te gaan hoe zij hierop reagerenof dat ze direct zoiets hebben van ‘aan jou hebben we niets’ Ik hoophet uiteraard niet en ik denk ook van niet maar die kans bestaat enzoiets kan ik beter nu al ontdekken dan als het te laat is.

Vanmorgen een bijzonder vriendelijk mailtje van weer een anderekliniek, ja ik krijg ook hiervoor een zesde zintuig, of een mail ‘goed’is of ‘minder’. En deze hoorde meteen bij ‘goed’.

Het is aan de site te zien (en te ‘voelen’ als ik hem lees) eenbijzonder vriendelijk ingestelde praktijk en toen ik in de gaten kreegdat ik xe9xe9n van de dierenartsen al kende, had ik zoiets van :"Hier ga ikzeker praten en kijken of het klikt".

Enfin ik kan volgende week even bellen, niet op woensdag (is ook nietzo erg want dan ben ik natuurlijk in mijn hoofd bezig met die eerstekliniek waar ik eerst eens kan komen praten)dus ik heb besloten opdonderdag even te bellen om een afspraak te maken. Ik zou trouwens bijhen gewoon in agustus kunnen beginnen, na mijn vakantie.

Zodra het zeker is dat ik een nieuwe stageplek heb meld ik bij mijnhuidige dierenarts dat ik er aan denk om op 10 juni voor het laatst tekomen werken. Dan heb ik een aantal weken voor mijn vakantie vrij zodatik in alle rust dingen kan regelen en ook aan mijn stageverslag kanwerken.

Ik ga dus als een speer de gegevens die ik nog nodig heb verzamelenop de computer op de praktijk. Ik moet namelijk 4 dagen praktijkbeschrijven en ik had al heel wat dagen genoteerd, maar ik moet het nognagaan op de computer zodat ik de juiste ziektes benoem

Het plan om na de maand mei te stoppen met stage en pas na de vakantienaar een volgend stage adres te gaan groeit meer en meer. Zeker omdater een hoop mensen natuurlijk in juni afstuderen en er dus weer plekkenopenvallen in augustus zal dit misschien wel gaan lukken.

Ik ga er in ieder geval morgen eens uitgebreid voor zitten en ga nugewoon alle dierenartsen die vermeld staan op de aequor site (daaropstaan alle bedrijven die bij die organisatie aangesloten zijn en waarwij dus stage mogen lopen)aanschrijven en vragen of het mogelijk is omin augustus of september te beginnen. Tegen die tijd heb ik nog maariets van 160 uur te gaan, dus binnen 10 tot 15 weken heb ik in iedergeval dan de stage uren gehaald.

Of ik nog blijf tot aan mijn zomervakantie, bij mijn huidigestageplaats, daar ben ik gewoon nog niet uit. De ene dag is het erprima, de andere dag vind ik het echt niets meer. Dat heeftvoornamelijk te maken met het feit dat je maar met 1 assistentesamenwerkt, er zijn geen andere collega’s. En buiten dat is dittegenwoordig niet meer de realiteit, de meeste dierenartsen werkentegenwoordig in grotere praktijken waar dagelijks meerdere assistentendienst hebben. En op zo’n praktijk is er meer kans dat ik kan blijven’hangen’ omdat er iemand met verlof gaat of zelfs helemaal weggaat…..

Het was rustig op de praktijk, zo rustig dat we eindelijk eens ‘het gesprek’ konden hebben. Dus met mijn stageopdrachten er bij hebben we alles doorgelopen, een aantal dingen had ik natuurlijk allang gedaan dus die werden meteen afgetekend scheelt weer.

Daarna nog een aantal dingen doorgesproken over de verkoop van spullen aan de balie zoals voer en anti vlooien – en wormenmidde.

Over een tijdje ga ik invallen als xe9xe9n van de assistenten op vakantie is dus dan moet ik natuurlijk die dingen gewoon zelf kunnen.

Daarna kwam mijn ‘werk’ ter sprake maar we waren eigenlijk heel snel klaar….er was maar xe9xe9n opmerking, bij sommige clixebnten die ik nog  niet zo goed ken, ben ik gewoon te aardig waardoor ze te lang blijven kletsen

Maar dat was dus eigenlijk geen negatief punt, werd gesteld, maar natuurlijk niet handig als het druk is dus…..na de normale portie aandacht is het toch zaak bepaalde (vriendelijke) signalen uit te zenden dat je nu echt weer aan het werk moet.

Voor de rest, het loopt gesmeerd en ik pak alles domweg goed op en alles gaat eigenlijk vanzelf.

Ik kan heel goed met zowel de dierenarts, als met de assistente die mij begeleid, overweg dus daar ook geen enkele strubbeling. Het kan dus echt, gewoon lekker met je collega’s werken, hard werken soms, maar ook momenten van ontspanning en gezelligheid.

Hierna nogmaals besproken hoe lang ik eigenlijk kan en wil blijven. Ik wil zo lang mogelijk blijven en dat willen zij dus ook. Het UWV kan natuurlijk toch op den duur eisen dat ik betaald werk ga zoeken, tot die tijd hoop ik zoveel mogelijk stageopdrachten uit te voeren bij deze praktijk.

Ik heb verteld van de optie dat als ‘een dierenarts’ mij als een soort van proeftijd voor 3 maanden aanneemt, ik mijn uitkering doorbetaald krijg, waardoor het de dierenarts geen geld kost. De enige verplichting is, dat hij of zij mij – bij gebleken geschiktheid – een half jaar contract aan moeten bieden…

‘Mijn’ dierenarts vond dit een zeer schappelijke deal, maar ging er verder eigenlijk niet op in…….

In April ga ik terug naar de re-integratie  coach en dan zien we wel verder

Afgelopen vrijdag was het zover, ‘het’ gesprek met de re-integratiecoach.
Wat zou er besproken worden (ja, sowieso re-integratie, duh!!)
Maar goed, ik ben allang aan het re-integreren volgens haar. Deopleiding wordt gedoogd (typisch Nederlands woord volgens mij) en zegeeft me gewoon nog wat langer de tijd om te kijken of het werken (driedagen stage) goed blijft gaan. Hierna zal ik toch betaald werk moetenzoeken bij een dierenarts. Volgens haar is het geen probleem als ditniet meteen lukt. Eigenlijk heb ik gewoon tot aan de zomervakantie detijd en hierna is het sowieso misschien nodig dat ik een anderepraktijk zoek voor stage/werk?
Ik hoop eigenlijk van niet omdat ik het zo naar mijn zin heb bij dedierenarts waar ik nu werk en zij adviseerde me om het met dezedierenarts te bespreken, dat er een optie is dat hij me voor 2 dagen inde week in dienst neemt. De eerste 3 maanden kost dit hem niets, dit iseen proeftijd die het UWV gaat betalen dan……..
Maar eens een gesprek hierover hebben met hem, denk ik…